తుమ్ అగర్ సాథ్ దేనే కా
ఈ అద్భుతమైన గీతం 1967లో విడుదలైన 'హమ్రాజ్' (Hamraaz) అనే హిందీ చిత్రం లోనిది. ఈ సినిమాకు సంబంధించిన మరిన్ని వివరాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి:
గానం: మహేంద్ర కపూర్
సంగీతం: రవి
సాహిత్యం: సాహిర్ లూధియాన్వీ
మొదటి చరణం
పాట (తెలుగు లిపిలో):
తుమ్ అగర్ సాథ్ దేనే కా వాదా కరో
మై యూ౦ హీ మస్త్ నగమే లుటాతా రహూ౦
తుమ్ ముఝే దేఖ్ కర్ ముస్కురాతీ రహో
మై తుమ్హే దేఖ్ కర్ గీత్ గాతా రహూ౦
ప్రతిపదార్థం:
తుమ్ (तुम): నువ్వు
అగర్ (अगर): ఒకవేళ
సాథ్ దేనే కా (साथ देने का): తోడుంటానని / తోడు ఇచ్చే
వాదా కరో (वादा करो): వాగ్దానం చేస్తే
మై (मैं): నేను
యూ౦ హీ (यूँ ही): ఇలాగే
మస్త్ (मस्त): మత్తెక్కించే / మధురమైన
నగమే (नगमे): పాటలు / స్వరాలు
లుటాతా రహూ౦ (लुटाता रहूँ): పంచుతూ ఉంటాను (కురిపిస్తూ ఉంటాను)
ముఝే దేఖ్ కర్ (मुझे देख कर): నన్ను చూసి
ముస్కురాతీ రహో (मुस्कुराती रहो): చిరునవ్వు చిందిస్తూ ఉంటే
తుమ్హే దేఖ్ కర్ (तुम्हें देख कर): నిన్ను చూస్తూ
గీత్ గాతా రహూ౦ (गीत गाता रहूँ): పాటలు పాడుతూనే ఉంటాను
తాత్పర్య విశేషాలు:
ప్రియురాలు తనతో తోడుగా ఉంటానని ఒక్క మాట ఇస్తే, తన జీవితాంతం మధురమైన గీతాలను పంచుతూనే ఉంటానని కవి చెబుతున్నారు. ఆమె చిరునవ్వు అతనికి స్ఫూర్తినిస్తుందని, ఆమె సంతోషంగా ఉంటే చాలు తాను నిరంతరం ఆమె కోసం పాడుతూనే ఉంటానని ఇక్కడ భావం. ప్రేమలో "తోడు" (Companion) ఇచ్చే ధైర్యం ఎంత గొప్పదో ఈ పల్లవి వివరిస్తుంది.
రెండవ చరణం
పాట (తెలుగు లిపిలో):
కితనే జల్వే ఫిజాఓ౦ మే బిఖ్రే మగర్
మైనే అబ్ తక్ కిసీ కో ఉతారా నహీ౦
తుమ్కో దేఖా తో నజరే౦ యే కహనే లగీ౦
హమ్కో చెహరే సే హట్నా గవారా నహీ౦
తుమ్ అగర్ మేరీ నజరో౦ కే ఆగే రహో
మై హర్ ఏక్ షై సే నజరే౦ చురాతా రహూ౦
ప్రతిపదార్థం:
కితనే (कितने): ఎన్నో
జల్వే (जलवे): అందాలు / మెరుపులు
ఫిజాఓ౦ మే (फ़िज़ाओं में): వాతావరణంలో (గాలిలో)
బిఖ్రే (बिखरे): చెల్లాచెదురుగా ఉన్నా (వ్యాపించి ఉన్నా)
మగర్ (मगर): కానీ
మైనే (मैंने): నేను
అబ్ తక్ (अब तक): ఇప్పటి వరకు
కిసీ కో (किसी को): ఎవరినీ
ఉతారా నహీ౦ (उतारा नहीं): (కళ్ళల్లోకి) దింపుకోలేదు / స్వీకరించలేదు
తుమ్కో దేఖా (तुमको देखा): నిన్ను చూడగానే
నజరే౦ యే కహనే లగీ౦ (नज़रें ये कहने लगीं): ఈ చూపులు ఇలా చెప్పసాగాయి
హమ్కో (हमको): మాకు (నా కళ్ళకు)
చెహరే సే (चेहरे से): (నీ) ముఖం నుండి
హట్నా (हटना): పక్కకు తప్పుకోవడం
గవారా నహీ౦ (गवारा नहीं): ఇష్టం లేదు / సమ్మతం కాదు
మేరీ నజరో౦ కే ఆగే (मेरी नज़रों के आगे): నా కళ్ళ ముందే
రహో (रहो): ఉంటే
హర్ ఏక్ షై సే (हर एक शय से): ప్రతి వస్తువు నుండి (లోకంలోని మిగిలిన వాటన్నిటి నుండి)
నజరే౦ చురాతా రహూ౦ (नज़रें चुराता रहूँ): చూపు తిప్పుకుంటూ ఉంటాను
తాత్పర్య విశేషాలు:
ప్రపంచంలో ఎన్నో అందాలు ఉన్నప్పటికీ, ఇప్పటివరకు ఏదీ నా మనసును తాకలేదని కవి అంటున్నాడు. కానీ నిన్ను చూడగానే, నా చూపులు నీ ముఖం మీదే నిలిచిపోయాయి. నువ్వు గనుక ఎప్పుడూ నా కళ్లముందే ఉంటే, ఇక ఈ లోకంలోని వేరే ఏ అందాన్ని చూడాల్సిన అవసరం నాకు లేదని, వాటన్నిటినీ విస్మరిస్తానని తన అనన్యమైన ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తున్నాడు.
మూడవ చరణం
పాట (తెలుగు లిపిలో):
మైనే ఖ్వాబో౦ మే బర్సో౦ తరాశా జిసే
తుమ్ వహీ సంగమర్మర్ కీ తస్వీర్ హో
తుమ్ న సంఝో తుమ్హారా ముకద్దర్ హూ౦ మై
మై సంఝతా హూ౦ తుమ్ మేరీ తక్దీర్ హో
తుమ్ అగర్ ముఝ్ కో అప్నా సంఝనే లగో
మై బహారో౦ కీ మెహఫిల్ సజాతా రహూ౦
ప్రతిపదార్థం:
మైనే (मैंने): నేను
ఖ్వాబో౦ మే (ख़्वाबों में): కలలలో
బర్సో౦ (बरसों): ఏళ్ళ తరబడి
తరాశా జిసే (तराशा जिसे): ఎవరినైతే చెక్కుకున్నానో (మలచుకున్నానో)
తుమ్ (तुम): నువ్వు
వహీ (वही): అదే
సంగమర్మర్ కీ (संगमरमर की): పాలరాతితో చేసిన
తస్వీర్ హో (तस्वीर हो): ప్రతిమవు (శిల్పానివి)
తుమ్ న సంఝో (तुम न समझो): నువ్వు అనుకోకపోయినా (భావించకపోయినా)
తుమ్హారా (तुम्हारा): నీ యొక్క
ముకద్దర్ హూ౦ మై (मुकद्दर हूँ मैं): అదృష్టాన్ని నేనని
మై సంఝతా హూ౦ (मैं समझता हूँ): నేను భావిస్తున్నాను
తుమ్ మేరీ తక్దీర్ హో (तुम मेरी तकदीर हो): నువ్వే నా రాతవని (నా తలరాతవని)
ముఝ్ కో (मुझको): నన్ను
అప్నా సంఝనే లగో (अपना समझने लगो): నీవాడిగా భావించడం మొదలుపెడితే
బహారో౦ కీ (बहारों की): వసంతాల యొక్క
మెహఫిల్ (महफ़िल): సభను (వేడుకను)
సజాతా రహూ౦ (सजाता रहूँ): అలంకరిస్తూ ఉంటాను
తాత్పర్య విశేషాలు:
కవి తన ప్రేయసిని ఒక అందమైన పాలరాతి శిల్పంతో పోలుస్తున్నాడు. ఆమె ఎవరో కాదు, తాను ఇన్నాళ్లుగా కలల్లో ఊహించుకుంటూ చెక్కుకున్న రూపమేనని అంటున్నాడు. నువ్వు నన్ను నీ అదృష్టంగా భావిస్తావో లేదో నాకు తెలియదు కానీ, నువ్వు మాత్రం నా తలరాతవని (నా జీవితానివి) నేను నమ్ముతున్నాను. నువ్వు నన్ను నీవాడిగా ఒప్పుకుంటే, నీ జీవితాన్ని వసంత కాలంలా సంతోషాలతో నింపుతానని కవి వాగ్దానం చేస్తున్నాడు.
నాల్గవ చరణం
పాట (తెలుగు లిపిలో):
మై అకేలా బహుత్ దేర్ చల్తా రహా
అబ్ సఫర్ జిందగానీ కా కట్తా నహీ౦
జబ్ తలక్ కోయీ రంగీ౦ సహారా న హో
వఖ్త్ కాఫిర్ జవానీ కా కట్తా నహీ౦
తుమ్ అగర్ హమ్ కదమ్ బన్ కే చల్తీ రహో
మై జమీన్ పర్ సితారే బిఛాతా రహూ౦
ప్రతిపదార్థం:
అకేలా (अकेला): ఒంటరిగా
బహుత్ దేర్ (बहुत देर): చాలా సేపు (చాలా కాలం)
చల్తా రహా (चलता रहा): నడుస్తూనే ఉన్నాను
అబ్ (अब): ఇప్పుడు
సఫర్ (सफ़र): ప్రయాణం
జిందగానీ కా (ज़िंदगानी का): జీవితం యొక్క
కట్తా నహీ౦ (कटता नहीं): గడవడం లేదు (ముగియడం లేదు)
జబ్ తలక్ (जब तलक): ఎంతవరకు అయితే
కోయీ (कोई): ఏదైనా ఒక
రంగీ౦ (रंगीं): వర్ణమయమైన (అందమైన)
సహారా (सहारा): తోడు / ఆసరా
న హో (न हो): ఉండదో
వఖ్త్ (वक़्त): సమయం
కాఫిర్ (काफ़िर): క్రూరమైన / మొండిదైన
జవానీ కా (जवानी का): యవ్వనం యొక్క
హమ్ కదమ్ (हमकदम): సహచరివి (తోడు నడిచే దానివి)
బన్ కే (बनके): అయ్యి
చల్తీ రహో (चलती रहो): నడుస్తూ ఉంటే
జమీన్ పర్ (ज़मीन पर): నేల మీద
సితారే (सितारे): నక్షత్రాలను
బిఛాతా రహూ౦ (बिछाता रहूँ): పరుస్తూ ఉంటాను
తాత్పర్య విశేషాలు:
జీవిత ప్రయాణంలో ఇప్పటివరకు ఒంటరిగానే నడిచాను, కానీ ఈ యవ్వన కాలంలో తోడు లేకుండా సమయం గడవడం చాలా కష్టంగా ఉందని కవి తన వేదనను తెలుపుతున్నాడు. యవ్వనం అనేది ఒక క్రూరమైన కాలం, అది ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు భారంగా అనిపిస్తుంది. ఒకవేళ నువ్వు నా పక్కన తోడుగా నడిస్తే, నీ పాదాల కింద ఈ నేల మీద నక్షత్రాలనే పరస్తాను (అంటే నీ జీవితాన్ని అంత ఉన్నతంగా, సుఖంగా మారుస్తాను) అని కవి అత్యంత హృద్యంగా చెబుతున్నాడు.
No comments:
Post a Comment